strona gwna > nagrody ARTeonu
wybierz miasto:
B C G K O P R S T W Z KONKURSY

Cieszyn
Galeria 12
"Pikni malarze"
26.05.2017 - 22.06.2017
Patronat „Arteonu”

"Pikni malarze" to tytu wystawy przygotowanej przez malark Agul Swobod na inauguracj dziaalnoci nowej cieszyskiej galerii. Kuratorka zaprosia do niej malarzy-mczyzn, zainteresowana ich szeroko pojtym piknem oraz prawd emanujc z ich obrazw. Kobieta-malarka dostrzega pikno nie tylko w samych artystach, ale take w harmonii barw, w ksztacie form oraz w perfekcyjnym warsztacie i poziomie wykonania dzie. Poza dniem wernisau artystw reprezentowa bd zarwno obrazy, jak i krtkie dokumenty filmowe – rozmowy zarejestrowane w pracowniach i na spacerach. „Pikno nie istnieje bez brzydoty, jak wiato bez ciemnoci czy dobro bez za. Wzajemnie si uzupeniaj i przenikaj, a zatem brzydkie te moe by pikne...” – zauwaa Artur Trojanowski, ktrego prace s pokazane w Cieszynie. Podobnie Wojciech Pietrasz, w ktrego mrocznych obrazach postaci, niby ulepione z bota, bkaj si po lesie, pustych polach, zarolach. Zapytany o pikno, artysta odpowiada, e „jest to co, co cho na chwil sprawia, e czujemy si wiksi, mdrzejsi, wraliwsi, bardziej ludzcy...”. „Pikno naley do kategorii uniesie i w tym si gwnie objawia” – twierdzi z kolei poeta, malarz, twrca filmikw i obiektw ulicznych Krzysztof Gruse. „Pikno – definiuje z kolei Artur Przebindowski – to dla mnie specyficzna waciwo wiata i zjawisk daleko wykraczajcych poza estetyk. Pikno jest ekstremalne i radykalne w swojej ekspresji. A jednoczenie naturalne, delikatne, stworzone jakby prawem najmniejszego wysiku”. Kacper Dudek twierdzi natomiast, e „pikny to jest czowiek, kiedy mu si zajrzy w oczy”. „Niekiedy zdarza si, e patrzc na obraz dowiadczamy czego, co wykracza poza wiernie oddane podobiestwo, rwnowag form i kolorw. (...) To co, co w pewnym aspekcie wydaje si zbdne, a jednak staje si istot przekazu, wykraczajc poza umiejtnoci warsztatowe” – mwi w rozmowie z Agul Swobod Robert Bubel. Na pytanie o pikno Jarosaw Modzelewski, ktry take przyj zaproszenie do udziau w wystawie „Pikni malarze”, odpowiada artobliwie: „Uywa si sowa pikno potocznie wobec tak rnych faktw, miejsc, osb, dzie, zdarze, e mona i wobec artystw. Pikna jest matematyka (wydaje mi si, e absolutnie), ale take pikna jest piosenka z »Rio Bravo« pt. »My rifle, my pony and me«”.

Robert Bubel, „1...2...3...”, 2016, olej na ptnie, 95 x 110 cm, fot. Tom Swoboda

[zwi]

   »

W czerwcowym „Arteonie” fotorelacja z wrczenia Nagrody „Arteonu” 2016 i wernisau laureatki – Natalii Rybki. Ponadto: Karolina Staszak recenzuje wystaw „Pna polsko. Formy narodowej tosamoci po 1989 roku” w Centrum Sztuki Wspczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie i rozmawia z prof. Piotrem Juszkiewiczem, czonkiem komisji eksperckiej priorytetu „Narodowe zbiory sztuki wspczesnej”, o wydawaniu publicznych pienidzy. Aleksandra Kargul natomiast w rubryce „Pogranicza sztuki” przyglda si wiatu internetowych memw. W najnowszym „Arteonie” take: Justyna arczyska przyglda si wystawie „Tu jestemy. Wybrane prace z kolekcji Krzysztofa Musiaa” w Centrum Sztuki Wspczesnej Znaki Czasu w Toruniu, a o wystawie „A-geometria. Hans Arp i Polska”, odbywajcej si w poznaskim Muzeum Narodowym, pisze Aleksandra Sikorska. Pokaz „Disobedient Bodies” w brytyjskim The Hepworth Wakefield przyblia Wojciech Delikta. W dziale „Sztuka modych” twrczo Karoliny Lizurej prezentuje Karolina Staszak. Seri artykuw „Polska awangarda” rozpoczyna Agnieszka Salamon-Radecka tekstem o poznaskiej grupie Bunt. W „Notatniku” Wojciech Delikta przedstawia nowe skrzydo Massachusetts Museum of Contemporary Art, a Karolina Staszak prezentuje nowosdeckie BWA Sok. W najnowszym „Arteonie” ponadto inne recenzje, komentarze, aktualia i stae rubryki.

Okadka: Natalia Rybka, „Nasze policzone dni”, 2017, olej na ptnie, 100 x 70 cm, dziki uprzejmoci artystki, fot. Jakub Biernacki

Nagrody ARTeonu

2014 - Anna Szprynger

Przyznanie 16. Nagrody „Arteonu” Annie Szprynger moe si spotka z brakiem zrozumienia. Po pierwsze, abstrakcja geometryczna jest o wiele trudniejsza w odbiorze ni kady inny rodzaj malarstwa – atwiej jest zachwyca si malarstwem inspirowanym popkultur, egzotyzmem sztuki prymitywnej czy kompozycjami bdcymi postmodernistyczn reinterpretacj sztuki dawnej. Po drugie, nie jest dzi w cenie sztuka autonomiczna, dla ktrej spoeczno-polityczne treci s nieistotne. Twrczoci bdcej wyrazem silnego przekonania artysty o autonomii sztuki nie sposb opisa sowami zaczerpnitymi z wokabularza kulturoznawcy czy socjologa, ktrzy dzi zdaj si narzuca jzyk dyskursu o sztuce. Takiego rodzaju malarstwa nie mona wykorzysta jako ilustracji zewntrznych wobec sztuki tez. A wic twrczo Anny Szprynger jest nie tylko popkulturowo nieatrakcyjna, ale take jest zdecydowanie nieprzydatna. I w zwizku z tym, w mojej ocenie – cho jako moderator obrad kapituy nie przyczyniam si do wyboru Anny Szprynger – ma przynajmniej dwie cechy sztuki, ktr warto si zainteresowa.
W tym roku w skad kapituy przyznajcej Nagrod „Arteonu” wchodzili: prof. Mariusz Bryl (historyk sztuki), Maciej Mazurek (krytyk sztuki, artysta), Bogusaw Deptua (krytyk sztuki) oraz Krzysztof Musia (kolekcjoner). Decyzja o przyznaniu Nagrody Annie Szprynger zapada niejednogonie, po dugich konsultacjach. Jej nazwisko zostao wybrane spord 25 nominowanych. Artystka w ostatnim etapie wyaniania laureata rywalizowaa z Bartoszem Kokosiskim, ukaszem Stokos oraz Karolem Radziszewskim. Profesor Mariusz Bryl przekonywa: „naley doceni stworzon przez Szprynger oryginaln formu obrazu abstrakcyjnego, ktry cechuje wysoka jako warsztatowa, spjna konceptualizacja (idea linii) oraz egzystencjalizujce to”, natomiast Maciej Mazurek doceni to, e Szprynger „podja prb malarskiego zapisu porusze duszy, wprowadzajc j dziki praktyce szukania ciszy i skupienia w stan harmonii, realizujc na gbszym poziomie pewn pozornie utopijn ide, e sztuka moe si zbliy do ycia”. Do nominacji artystki ostatecznie przychyli si Krzysztof Musia.
Abstrakcje Anny Szprynger to kompozycje z pogranicza malarstwa i rysunku. Najbardziej znane s jej czarne ptna, na ktrych za pomoc biaej, bardzo cienkiej kreski – podstawowego znaku plastycznego – komponuje przestrzenne struktury. Jedne przywodz na myl inspiracje pejzaem, inne sugeruj na przykad widok pionowych szczelin w powierzchni ptna, przez ktre przechodz delikatne wizki wiata. Obrazy Szprynger to minimalistyczna forma, precyzja wykonania, metodyczne wyzyskanie moliwoci uycia kreski i waloru oraz wysiek fizyczny artystki, dla ktrej malowanie stanowi wymagajc form medytacji. Krytycy susznie zauwaaj, e metoda pracy Anny Szprynger jest porwnywalna do konceptualnej strategii Romana Opaki, co stawia j w szeregu najbardziej interesujcych modych twrcw. Ale pracujca nad niektrymi obrazami Szprynger wyglda niczym hafciarka, wyszywajca biaymi niteczkami czarne ptno. Jest wic w jej twrczej postawie jaki subtelny, kobiecy pierwiastek.
Karolina Staszak
p.o. redaktor naczelna „Arteonu”

Anna Szprynger (ur. 1982)
Absolwentka Kolegium Sztuk Piknych w Kazimierzu Dolnym oraz grafiki i malarstwa Uniwersytetu Marii Curie-Skodowskiej w Lublinie. Doktorantka na Akademii Sztuk Piknych w Warszawie. Jest pierwsz w historii polsk laureatk Prix Marin na 67. Salonie Ralits Nouvelles w Paryu – najwaniejszym w Europie przegldzie sztuki abstrakcyjnej.
Wybrane wystawy indywidualne:
„Mapa symptomw” w Muzeum Narodowym w Gdasku (Oddzia Zielona Brama) 9.11.2014-1.02.2015
„Prosta nieskoczona” w Galerii El w Elblgu 6.03-21.04.2014
„Wobec horyzontu” w Pastwowej Galerii Sztuki w Sopocie 1.06-8.07.2012