strona główna > nagrody ARTeonu

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Nagrody ARTeonu

2016 - Natalia Rybka

Kapituła w składzie: Barbara Major (kurator Galerii Miejskiej w Częstochowie), Ewa D. Bogusz-Bołtuć (krytyk sztuki, filozof, związana z Uniwersytetem Illinois w Springfield) oraz Stanisław Baj (malarz, profesor ASP w Warszawie) postanowiła przyznać Nagrodę „Arteonu” za rok 2016 Natalii Rybce. Wybór był niejednogłośny. Spośród 12 artystów zgłoszonych wcześniej przez przedstawicieli świata sztuki, jurorzy rozważali przyznanie Nagrody trzem kandydatom. Obok obrazów Natalii Rybki duże zainteresowanie wzbudziły rzeźby Grzegorza Gwiazdy, do których przekonywała Ewa D. Bogusz-Bołtuć: „Bywa, że lansowane są tezy o rzekomym końcu rzeźby, która obecnie miałaby być interwencją społeczną, bardziej zjawiskiem radykalnie otwartym, społecznie i krytycznie zaangażowanym niż estetycznym, gdzie liczy się forma jako nośnik treści. Prace Grzegorza Gwiazdy są dowodem, że rzeźba – ta oparta o formę – miewa się dobrze. Bazując na tradycji mistrzów, Gwiazda tworzy dynamiczne postaci ludzkie, szukając dla nich indywidualnych interpretacji tak w wymiarze formalnym, jak i znaczeń”. Wysoko oceniła rzeźby Gwiazdy Barbara Major: „Znakomite wyczucie bryły połączone z umiejętnością syntezy”. Także fotografie Laury Makabresku – ich poetycka aura – przyciągnęły uwagę jurorów. Jednak w związku z jej pracami pojawiło się m.in. pytanie – do jakiego stopnia można estetyzować lęk, ból czy śmierć?
Ostatecznie jurorzy postanowili przyznać Nagrodę „Arteonu” malarce, którą w pierwszym etapie Konkursu nominował Andrzej Saj wraz z redakcją pisma „Format”. Stanisław Baj argumentował: „Malarstwo Natalii Rybki ma w sobie pojemną, różnorodną i bogatą przestrzeń wyrazową, zanurzone w przeszłości i bardzo aktualne, witalne i z cieniem niepokoju i tajemnicy, a przy tym są tu użyte proste środki malarskie, ale z dużą swobodą”. Barbara Major zauważyła: „Artystka rozumie i czuje zmysłowość malarstwa”, ale podkreśliła, że jej twórczość to nie tylko atrakcyjna forma, ale także „namysł nad naturą i tajemnicą świata”. Tak więc, pomimo uczucia niedosytu, jakie wywołuje niekiedy malarstwo Rybki, Nagroda „Arteonu” 2016 trafia do artystki, której twórczość jest przykładem niezwykle sprawnie powołanej formy – przyciągającej, zapadającej w pamięć, a przede wszystkim generującej treści niebłahe.