strona główna > nagrody ARTeonu
wybierz miasto:
B K Ł R S W Z KONKURSY

Radom
Muzeum im. Jacka Malczewskiego
"Moja dusza. Oblicza kobiet w twórczości Jacka Malczewskiego"
04.10.2019 - 31.01.2020
Patronat „Arteonu”

Termin wystawy wiąże się z 90. rocznicą śmierci artysty, która przypada 8 października 2019 roku. Na wystawie zostaną pokazane prace artysty zarówno z kolekcji muzealnych, jak i zbiorów prywatnych. Tematem przewodnim wystawy jest portret i postać kobiety w twórczości Jacka Malczewskiego. Artysta, będąc najznamienitszym przedstawicielem symbolizmu w dziejach malarstwa polskiego, był przede wszystkim znakomitym, a przy tym popularnym portrecistą swoich czasów. Stworzył szereg wizerunków kobiecych zamkniętych w tradycyjnej formule reprezentacyjnej, typowej dla ówczesnych czasów, ale też w wielu portretach umieszczał modelki w alternatywnym świecie mitologii i symbolicznych treści, tak bardzo charakterystycznych dla jego dojrzałej twórczości.
Zamierzeniem wystawy jest również prezentacja wizerunków kobiet, które odegrały znaczące role w życiu artysty. Wśród najważniejszych modelek, które pojawiają się w jego obrazach, są panie wywodzące się z rodzinnego kręgu malarza: matka, siostry, żona i córka. Wielokrotną bohaterką obrazów była ukochana muza – Maria Balowa, mająca ogromny wpływ na rozwój twórczości malarza, czy pojawiająca się na wielu jego późniejszych płótnach Maria Sozańska, żona malarza Michała Sozańskiego. Artysta portretował również wybitne aktorki, m.in. Helenę Marcello, Irenę Solską, czy Helenę Sulimę, a także malarki: Zofię Atteslander oraz przyjaciółkę rodziny i autorkę monografii artysty – Michalinę Janoszankę. Jacek Malczewski w swojej twórczości nie tylko składał hołd kobiecej urodzie, ale również potrafił uchwycić i wydobyć jej charakter i osobowość, co sprawiało, że obraz nie był wyłącznie dekoracyjnym konterfektem modelki. Obrazom prezentowanym na wystawie będą towarzyszyć fotografie kobiet sportretowanych przez artystę. 

Jacek Malczewski, „Pierwiosnek – Portret własny z żoną”, 1905, wł. Muzeum Narodowe w Warszawie, mat. pras. Muzuem im. Jacka Malczewskiego w Radomiu

[zwiń]

   »

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Nagrody ARTeonu

2017 - Grzegorz Gwiazda

Grzegorz Gwiazda laureatem Nagrody „Arteonu” za rok 2017. Artystę, spośród 15 twórców proponowanych przez państwowe instytucje wystawiennicze, prywatne galerie i krytyków sztuki, wybrała kapituła w składzie: prof. Jerzy Fober (rzeźbiarz i pedagog), dr Zbigniew Jan Mańkowski (krytyk sztuki) oraz Jarosław Denisiuk (dyrektor Galerii EL w Elblągu). Rzeźbiarz pojawiał się w nominacjach przysłanych do redakcji także w poprzednich latach, a w zeszłym roku jeden z ówczesnych jurorów walczył o niego w finale, jednak ostatecznie kapituła postawiła wtedy na malarstwo. Tym razem wygrywa rzeźba – tradycyjne medium i figuracja. A także po prostu talent.
Jurorzy o Laureacie
Zbyt wiele okołoartystycznych instytucji promuje dzisiaj ekspresję nieudolności, przewrotnie nazywając świeżością to, co nie jest obciążone talentem. Spośród kandydatów zgłoszonych do tegorocznej edycji Nagrody „Arteonu”, Grzegorz Gwiazda zdecydowanie wyróżnia się nie tylko jako czytelna artystyczna osobowość, ale przede wszystkim jako twórca przekonująco radzący sobie ze wspomnianym wcześniej „ciężarem”. Jeszcze na studiach z pełną świadomością podjął się najtrudniejszego wyzwania sztuki, jakim jest określenie realizmu własnej epoki i tej decyzji pozostaje przejmująco wierny w obszarze współczesnej rzeźby.
Jerzy Fober
Rzeźby Grzegorza Gwiazdy to: piękno, gest, kultura widzenia i wyrazu. W czasach, w których w tym, co ludzkie, niektórzy dopatrują się zła (pisząc „cZŁOwiek”) albo kwitując ludzki los i jego kondycję obojętnością i znudzeniem czy destrukcją, Gwiazda widzi trudne piękno – zmaganie się, wykuwanie formy ludzkiego istnienia, twórczą walkę o właśnie ludzką rzeźbiarską figurę i kształt jego poszerzonego istnienia w artystycznym wyrazie. Właśnie po to nasi praprzodkowie wprowadzili nas na drogi poszukiwań sztuki jako poszerzania horyzontów naszego świata. Mam czasem wrażenie, że współcześni robią wiele, by nie widzieć człowieka, jakby dezerterowali z życia, natomiast Gwiazda zdecydowanie chce się przyglądać właśnie człowiekowi, i przygląda mu się odpowiedzialnie, artystycznie odpowiadając na przebogatą ludzką kondycję złożoną formą – zobowiązującą odbiorców do uważności. Rzeźbiarz swój temperament konfrontuje z osiągnięciami klasyków – dla kontroli oka, dla wskazania tradycji i nabierania potrzebnego twórcy z prawdziwego zdarzenia dystansu jako pewnej miary sztuki; nie ma w jego geście pustej gry, jest ogromna uwaga, a co za tym idzie – kultura widzenia formy, która wynika z pokory, ale też ze zdziwienia i kontemplacji, które przywołują do prawdziwej miary rzeczy ludzkiego świata.
Zbigniew Jan Mańkowski

Wernisaż i wręczenie nagrody 5 kwietnia 2018 (czwartek), godz. 18.30
Budynek Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu – CEUE, ul. Towarowa 55
Wystawa trwa do 27 kwietnia 2018