strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B C G K L Ł O P S T W KONKURSY
   »

W majowym „Arteonie” okresy błękitny i różowy w twórczości Picassa, będące tematem wystawy odbywającej się w Fondation Beyeler, omawia Karolina Greś. Karolina Staszak przygląda się fotografiom laureatki Nagrody „Arteonu” za rok 2018, Laury Makabresku. Z okazji wystawy „Lee Krasner: Living Colour” w londyńskiej Barbican Art Gallery sylwetkę artystki przybliża Wojciech Delikta. O współczesnej architekturze sakralnej z Jakubem Turbasą, autorem książki „Ukryte piękno. Architektura współczesnych kościołów”, rozmawia Ewa Kiedio.

W najnowszym „Arteonie” również: Zofia Jabłonowska-Ratajska pisze o pokazie Katarzyny Józefowicz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, wystawę „Malarz. Mentor. Mag. Otto Mueller a środowisko artystyczne Wrocławia” w Muzeum Narodowym we Wrocławiu recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka, a rzeźby Pawła Jacha rekomenduje Tomasz Biłka OP. Zbigniew Jan Mańkowski omawia publikację „Prawie nic. Józef Czapski. Biografia malarza” autorstwa amerykańskiego malarza Erica Karpelesa. W rubryce „Zaprojektowane” Julia Błaszczyńska opowiada o poznańskim powojennym meblarstwie. Łukasz Murzyn natomiast podsumowuje prace nad projektem „Dogmat! W co wierzą artyści?”, w którym wzięli udział m.in. Iwona Demko, Cecylia Malik i Łukasz Surowiec.

W majowym „Arteonie” także aktualia i inne stałe rubryki.

„Być jak Sędzia Główny”, Galeria Awangarda, BWA Wrocław, 15.10-28.11.2010

Białe kropki na czerwonym tle
Retrospektywa Grupy Sędzia Główny
Monika Kędziora
Recepcja twórczości Grupy Sędzia Główny została zdominowana przez zestaw powtarzających się pojęć, mających wyrazić kwintesencję działań artystek, między innymi: siostrzaństwo, bliźniactwo, intymność, magnetyzm, abiekt, bierność, cielesność, seksapil, feminizm, krytyka społeczeństwa. Czy pojęcia te dają się wciąż obronić jako opis zapośredniczonego doświadczenia performance Karoliny Wiktor i Aleksandry Kubiak? Wyjątkowość Grupy Sędzia Główny zasadza się na rozdwojeniu podmiotu. W trakcie performance artystki zawsze są maksymalnie do siebie upodobnione. Noszą identyczne peruki, są tak samo ubrane, ewentualnie obie rozebrane. Wykonują zdublowane gesty. Wystawa powtarza to powtórzenie. Dodatkowo sytuuje je w centrum i uwypukla, jak w wypadku podwójnej dokumentacji Rozdziału LXI, gdzie dwa monitory umieszczone naprzeciwlegle w wąskim korytarzu ukazują z dwóch punktów widzenia słynny performance, w którym podczas łódzkiego „Święta kobiet” artystki wylizywały podłogę Galerii Manhattan; ukazanie każdej z artystek na osobnym monitorze w interesujący sposób lokuje widza w przestrzeni pomiędzy. Owo powtórzenie powtórzenia zachęca do wyszukiwania różnic.

Grupa Sędzia Główny, Rozdział LXI, Święto Kobiet w Łodzi, Galeria Manhattan, 2007, fot. Andrzej Grzelak, materiały prasowe Galerii Awangarda

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym