strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Wojciech Fangor, Galeria Starego Browaru, Poznań, 26.11. do 31.12.2005 r.

Anna Borzeskowska
Czarno-białe i w kolorze
Przez pięć jesienno-zimowych tygodni poznaniacy mogli oglądać w Galerii Starego Browaru wystawę prac Wojciecha Fangora. Mogli i – mam nadzieję – oglądali, bo warto było, zwłaszcza że artysta stworzył instalację przeznaczoną do prezentacji wyłącznie w jednej z sal Starego Browaru. Malarz wcześniej odwiedził Poznań i Browar, co mocno wpłynęło na kształt prezentacji. Trudno jest pisać o tej ekspozycji, gdyż jej istotą był indywidualny odbiór przez widza. Nowe prace Fangora zmuszają do osobistego kontaktu. „Współpraca” z przestrzenią, i to w dwóch wymiarach – innym w kontekście obrazów, a innym w odniesieniu do konstrukcji z luster – jest nastawiona na czynny udział widza w ekspozycji. Poznańska wystawa pokazała, że Wojciech Fangor wytrwale podąża w kierunku wykształconym przez lata pracy. Inspirują go wciąż te same problemy, wciąż z tym samym się zmaga. Dzięki temu możemy mu od wielu lat towarzyszyć w poszukiwaniach i dowiadywać się więcej o możliwościach sztuki.

Wojciech Fangor, „Lacoste I”, technika własna, 2005 r.

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym