strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Mediations Biennale 2012 „The unknown – niepojmowalne”, CK Zamek, MNP, dawna synagoga, Muzeum Archidiecezjalne, Galeria u Jezuitów i inne miejsca wystawiennicze oraz sakr

Sakralne przestrzenie – globalne aspiracje
3. Mediations Biennale
Piotr Bernatowicz

„Unknown” – niepojmowalne, nieznane, niewiadome – tak można przetłumaczyć tytuł tegorocznej edycji Mediations Biennale. Powiedzieć, że brzmi zagadkowo – to banał, ale może właśnie zagadkowość ma być tutaj haczykiem wyostrzającym uwagę potencjalnych widzów biennale. Dyrektor biennale, Tomasz Wendland, zaprosił troje głównych kuratorów: Friedhelma Mennekesa, niemieckiego krytyka, kuratora i członka Towarzystwa Jezusowego; Denise Carvalho, brazylijsko-amerykańską teoretyczkę z doktoratem, po studiach z zakresu teorii feministycznych; oraz Japończyka, Fumio Nanjo, dyrektora muzeum sztukiznajdującego się na 51. piętrze biurowca należącego do azjatyckiego potentata na rynku nieruchomości – Mori Building Co. W którą stronę teraz? Czy nowa technologia, jako znak postępu i wiary w możliwości człowieka, ma ustąpić przed tym, co niepojmowalne? Przed sferą tajemnicy? Sacrum? Wskazuje na to zaproszenie Friedhelma Mennekesa, którego działalność polega na próbie łączenia sztuki współczesnej i religii – zadanie dość trudne, skoro sztuka współczesna raczej z dużym dystansem odnosi się do tej sfery.

Nol Hennisen, „Only the dust is eternal”, akcja w kościele Chrystusa Króla w Bochum, maj 2010, © V.G. Bild-Kunst, Bonn 2010, fot. dzięki uprzejmości artysty

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym