strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

„A-geometria. Hans Arp i Polska”, Muzeum Narodowe, Poznań, 23.04-9.07.2017

Fantazje i kompleksy
„A-geometria. Hans Arp i Polska” w MNP
Aleksandra Sikorska

Tytuł poznańskiej wystawy „A-geometria. Hans Arp i Polska” – na której pokazano 60 dzieł artysty, w tym rzeźby, grafiki, obrazy, reliefy, rysunki i kolaże – nawiązuje do sformułowanych w 1936 roku słów Jana Brzękowskiego: „Arp wynalazł rzeźbę a-geometryczną”. Oprócz prac Arpa zostały zaprezentowane także dzieła polskich artystów, zarówno jemu współczesnych (m.in. Wandy Chodasiewicz-Grabowskiej, Marii Jaremy, Aliny Szapocznikow, Henryka Stażewskiego, Władysława Strzemińskiego), jak i późniejszych (m.in. Iwony Demko, Aleksandry Ska, Zbigniewa Sałaja). Wystawa jest efektem współpracy Muzeum Narodowego w Poznaniu oraz Fundacji Hansa Arpa i Sophie Taeuber-Arp. (...)Jak piszą kuratorki: „Rozlokowanie poszczególnych dzieł w przestrzeniach muzealnych nie ma charakteru chronologicznego, lecz problemowy”, w związku z czym pierwsze prace, z którymi odwiedzający się styka, to dzieła autorstwa Beaty Szczepaniak, Tomasza Marka, Martyny Pająk i Aleksandry Ska, ukazane w dialogu z twórczością Arpa. Taki układ wystawy ma stanowić dowód, iż „biomorficzność jest aktualna również w sztuce współczesnej”, choć jednocześnie – jak zastrzega kuratorski komentarz – nie można mówić o jakimś jednolitym nurcie. Jest to mało oryginalna obserwacja. Przecież w obliczu nadprodukcji artystycznej niemal każde zjawisko można uznać dziś za „aktualne” – wystarczy puścić wodze fantazji.

Hans Arp, „Star”, 1956, brąz, odlew 0/3, 1976, wł. Stiftung Arp e.V. © VG Bild-Kunst, Bonn 2017, fot. Marta Smolińska

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym