strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

9. Międzynarodowe Triennale Grafiki „Kolor w grafice”: Hybryda, Galeria Sztuki Wozownia, Toruń, 21.09-28.10.2018

Hybrydy
9. Międzynarodowe Triennale Grafiki w Wozowni
Kajetan Giziński

Hasło przewodnie 9. Międzynarodowego Triennale Grafiki „Kolor w grafice” brzmi „Hybryda” i widoczne jest nie tylko w technikach łączonych, czyli na poziomie formy, czego można się było spodziewać, ale także na licznych płaszczyznach humanistycznych, czyli w obrębie podejmowanych tematów i opowiadanych historii. Choć wystawa, pomimo zasięgu międzynarodowego, prezentuje stosunkowo wąskie grono artystów, stanowi bardzo ciekawy przekrój różnorodnych postaw. Muszę przyznać, że zostałem pozytywnie zaskoczony tym, co zobaczyłem.
Po przeczytaniu krótkiego opisu zamieszczonego na stronie internetowej Galerii Sztuki Wozownia spodziewałem się wystawy bardziej „nowoczesnej”, prezentującej więcej prac postcyfrowych – jak od kilku lat nazywa się współczesną grafikę. Cieszy mnie jednak obecność dzieł wykonanych w czystych technikach, takich jak drzeworyt, linoryt, sitodruk czy też intaglio (techniki druku wklęsłego). Choć co do czystości tej ostatniej można się spierać – jest to właściwie technika łączona, a nawet grupa technik. Hybrydowość sztuki graficznej jest wpisana już w samą jej naturę. Przykłady na poparcie tej tezy są niezliczone. Zazwyczaj jako zamiennika dla „technik druku wklęsłego” używa się określenia „techniki metalowe”, co wynika z utożsamienia technologicznego podziału technik z podziałem na warsztaty (tak jak ma to miejsce w akademiach). Okazuje się jednak, że z deski drzeworytniczej można odbić wklęsły relief, a z metalowej płytki poddanej trawieniu kwasem wypukłą akwafortę (odmiana akwaforty, w której farby nie umieszcza się w uzyskanych za pomocą rycia rowkach, lecz nanosi na wystające powierzchnie nietknięte działaniem kwasu; stosował ją m.in. William Blake). Obecność tego typu prac stwarza szerszą perspektywę, gdyż nie narzucając odbiorcom tak dziś oczywistej optyki intermedialnej, umożliwia pozornie właściwości tradycyjnego warsztatu graficznego.

Kamila Bednarska, „Ławica”, fot. K. Napiórkowski, mat. pras. GS Wozownia

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym