strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B K Ł R S W Z KONKURSY

Radom
Muzeum im. Jacka Malczewskiego
"Moja dusza. Oblicza kobiet w twórczości Jacka Malczewskiego"
04.10.2019 - 31.01.2020
Patronat „Arteonu”

Termin wystawy wiąże się z 90. rocznicą śmierci artysty, która przypada 8 października 2019 roku. Na wystawie zostaną pokazane prace artysty zarówno z kolekcji muzealnych, jak i zbiorów prywatnych. Tematem przewodnim wystawy jest portret i postać kobiety w twórczości Jacka Malczewskiego. Artysta, będąc najznamienitszym przedstawicielem symbolizmu w dziejach malarstwa polskiego, był przede wszystkim znakomitym, a przy tym popularnym portrecistą swoich czasów. Stworzył szereg wizerunków kobiecych zamkniętych w tradycyjnej formule reprezentacyjnej, typowej dla ówczesnych czasów, ale też w wielu portretach umieszczał modelki w alternatywnym świecie mitologii i symbolicznych treści, tak bardzo charakterystycznych dla jego dojrzałej twórczości.
Zamierzeniem wystawy jest również prezentacja wizerunków kobiet, które odegrały znaczące role w życiu artysty. Wśród najważniejszych modelek, które pojawiają się w jego obrazach, są panie wywodzące się z rodzinnego kręgu malarza: matka, siostry, żona i córka. Wielokrotną bohaterką obrazów była ukochana muza – Maria Balowa, mająca ogromny wpływ na rozwój twórczości malarza, czy pojawiająca się na wielu jego późniejszych płótnach Maria Sozańska, żona malarza Michała Sozańskiego. Artysta portretował również wybitne aktorki, m.in. Helenę Marcello, Irenę Solską, czy Helenę Sulimę, a także malarki: Zofię Atteslander oraz przyjaciółkę rodziny i autorkę monografii artysty – Michalinę Janoszankę. Jacek Malczewski w swojej twórczości nie tylko składał hołd kobiecej urodzie, ale również potrafił uchwycić i wydobyć jej charakter i osobowość, co sprawiało, że obraz nie był wyłącznie dekoracyjnym konterfektem modelki. Obrazom prezentowanym na wystawie będą towarzyszyć fotografie kobiet sportretowanych przez artystę. 

Jacek Malczewski, „Pierwiosnek – Portret własny z żoną”, 1905, wł. Muzeum Narodowe w Warszawie, mat. pras. Muzuem im. Jacka Malczewskiego w Radomiu

[zwiń]

   »

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Warszawski Festiwal Sztuk Pięknych, OW ZPAP, Warszawa

Agnieszka Kluczewska
Czy Warszawa polubi festiwale sztuk pięknych?
W salach Galerii DAP i Galerii Lufcik przy siedzibie warszawskiego okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków pokazano pokonkursową wystawę Warszawskiego Festiwalu Sztuk Pięknych 2005. Połączona z prezentacją dzieł artystów zaproszonych, stanowiła ona główny akcent całego szeregu imprez składających się na tegoroczny festiwal, nawiązujący do tradycji cyklicznych przeglądów organizowanych w stolicy w latach 1966-1978. Historię tamtych festiwalowych spotkań przypomniał w katalogu towarzyszącym WFSP’2005 Bogusław Deptuła.
Tegoroczną edycję, odbywającą się już w zupełnie innym kontekście politycznym, z poprzednimi łączy nie tylko więź instytucjonalna – organizatorem jest OW ZPAP, zaś autorem założeń projektu jest prezes tego oddziału Ewa Miazek. Podobna jak przed laty jest także chęć włączenia do wspólnych akcji możliwie wielu galerii, a także innych instytucji zajmujących się szeroko pojętą promocją sztuki nowoczesnej, w celu stworzenia „przestrzeni wystawienniczej w jednym czasie w wielu miejscach” – jak to ujęły Alina Bloch i Majka Orzęcka, kuratorki festiwalu. Oprócz „związkowych” DAP i Lufcika do festiwalowych działań przyłączyło się więc 21 innych, wybranych spośród większej liczby zgłaszających akces, galerii i fundacji. Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski i Zachęta, dwie największe warszawskie instytucje „opieki” nad sztuką nowoczesną, zachowały w stosunku do festiwalu życzliwą, ale jednak obojętność.
W Warszawie nie ma – a ściślej, nie było do tej pory – tego typu przeglądu. Wśród wielu cyklicznych imprez – muzycznych, teatralnych, filmowych – odbywających się w stolicy brak podobnej poświęconej sztukom plastycznym. Aby nie zejść do roli artystycznej prowincji – czyżby podziałał tu przykład Poznania? – Warszawa postanowiła więc zadbać o promocję własnych środowisk twórczych. A te są nie tylko liczne, ale i - jak pokazała ekspozycja w Galerii DAP - mają się czym pochwalić. Wystawa, która jest pokłosiem konkursu, ogłoszonego przez organizatorów festiwalu jeszcze jesienią ubiegłego roku i adresowanego do warszawskich artystów i absolwentów szkół artystycznych, prezentuje 58 dzieł 48 artystów wszystkich - co warte uwagi - pokoleń. Godny podkreślenia jest także trud – i odwaga – jury, w składzie: Jan Tarasin, Grzegorz Kowalski, Tomasz Dominik, Bogusław Deptuła i Andrzej Kalina, które dokonało selekcji spośród ponad 600 nadesłanych propozycji. Sami jurorzy, podejmując wyzwanie rzucone przez inicjatorów festiwalu, zgodzili się także poddać ocenom widzów (ich dzieła prezentowała od 12 czerwca Galeria Schody).
Aby wyłaniający się z głównej festiwalowej prezentacji obraz sztuki był możliwie kompletny, organizatorzy zaprosili do udziału w pokazie kilku wybitnych artystów, na których obecności szczególnie im zależało, a którzy w tego typu przeglądach uczestniczyć i nie muszą, i nie lubią. Zabieg – czy wybieg – nader słuszny. Prace Magdaleny Abakanowicz, Marii Anto, Bożeny Biskupskiej, Tadeusza Dominika, Jana Dobkowskiego, Jacka Dyrzyńskiego, Doroty Grynczel, Stefana Gierowskiego, Eugeniusza Markowskiego, Adama Myjaka, Grzegorza Pabla, Teresy Pągowskiej, Adama Styki, Józefa Szajny, Apoloniusza Węgłowskiego i Stanisława Wieczorka nadały ekspozycji wyrazistość i rozmach.   

Warszawski Festiwal Sztuk Pięknych, Galeria DAP, Galeria Lufcik, Galeria ART, Galeria Prezydencka, Galeria Krytyków Pokaz, Galeria Test, Galeria XX1, Galeria Promocyjna, Fundacja Atelier, Galeria ArtForum, Fundacja Ateneum, Galeria Delfiny, Galeria Karowa, Galeria Sztuk Pięknych vV, Galeria Sztuki Bożeny Marki, Galeria SD Wilanów, Stowarzyszenie Pracownie Twórcze Lubelska 30/32, Galeria Wysokie Napięcie, Galeria Sztuki Współczesnej Zapiecek, Galeria Schody, Muzeum Ziemi PAN, Warszawa,

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym