strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Strażnicy doków - Dockwatchers, Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk, od 02.09. do 30.10.2005 r.

Monika Polak
Strażnicy pamięci
Wydarzenia historyczne, zwłaszcza przełomowe, były i są tematem ważnym dla artystów. Z tej gałęzi wywodzi się nurt sztuki krytycznej i wszystkie realizacje odnoszące się do bieżących zmian w różnych dziedzinach życia, np. w polityce, ekologii, stosunkach społecznych. Na wystawie „Strażnicy doków” w gdańskim Instytucie Sztuki Wyspa odnajdziemy bezpośrednie lub pośrednie odwołania do historii i jej percepcji oraz analizę mitu, ikon „Solidarności”, stereotypów myślowych i selektywności ludzkiej pamięci. Mit „Solidarności” w kontekście tej wystawy został odarty z patosu i odbrązowiony. Artyści podkreślili, że wielość relacji i wspomnień, różnorodność sposobów przywoływania faktów wyklucza istnienie jednej prawdy. Jedyna słuszna interpretacja jest utopią. Wydarzenia odarte z kontekstu, bezwiednie przywoływane i mieszane symbole, relacje bez sięgania do źródeł wypaczają historię i zmieniają stosunek człowieka do faktów z przeszłości. Nie będąc świadkami zdarzeń, nie mogąc dotrzeć do prawdy, człowiekowi pozostaje tworzenie własnej historii, naginanie faktów w granicach własnej wyobraźni, mitomania zamiast patriotyzmu.

Jadwiga Sawicka, "Dawno i nieprawda", instalacja 2005 r.

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym