strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

Daniel Buren, „Hommage à Henryk Stażewski, Cabane éclatée avec tissu blanc et noir, travail situé, 1985-2009”, Muzeum Sztuki w Łodzi, ms, ekspozycja stała, od 28.04.2009

Przestrzeń dialogu
Lidia Surdyk
Po długich staraniach do kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi trafiła, na stałe, praca autorstwa Daniela Burena pt. „Hommage à Henryk Stażewski, Cabane éclatée avec tissu blanc et noir, travail situé, 1985-2009”, dedykowana właśnie Henrykowi Stażewskiemu.
„Cabane éclatée” (co można przetłumaczyć jako pęknięta czy rozerwana chata) jest kolejnym wariantem instalacji, mającej swoje początki w 1985 roku w sztokholmskim Moderna Museet, podczas wystawy „Dialog”, kiedy to pierwszy raz doszło do współpracy między Henrykiem Stażewskim a Danielem Burenem.Najnowsza „Cabane éclatée” jest formą, która niewątpliwie przykuwa uwagę każdego wchodzącego do sali. Ten niby-pokój, umieszczony w samym centrum, z pewnością zdominował otoczenie. Dzieje się to poprzez jego kształt zbliżony do sześcianu oraz zastosowanie czarno-białej kolorystyki ścian, które odbijają się na tle białych muzealnych. Jest to miejsce, które samo wciąga widza do swego środka, pochłania go.

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym