strona główna > patronaty

W grudniowym, ostatnim „Arteonie”: pożegnalny wstępniak redaktor naczelnej.Ponadto:Łukasz Murzyn porusza temat zarządzania polską kulturą – sferą komunikacyjną i symboliczną, wystawę „Metafizyka obecności” w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie recenzuje Joanna Winnicka-Gburek, Karolina Staszak z kolei komentuje 29. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych „Promocje 2019” w Legnicy. Ponadto Wojciech Delikta pisze o wystawie „rzeźbiarza tkaniny” Daniela Lismore’a w poznańskim Starym Browarze, a Agnieszka Salamon-Radecka recenzuje wystawę „Jan Hrynkowski. Opowieść artysty”, odbywającą się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W najnowszym „Arteonie” także: o retrospektywie Pierre’a Bonnarda w Wiedniu pisze Grażyna Krzechowicz, Kajetan Giziński natomiast omawia prezentację „Geo. Migracje Transgraficzne” w BWA w Kielcach. Ponadto Karolina Greś przygląda się prezentacji „Siostry prerafaelitki” w The National Portrait Gallery w Londynie, Marcin Krajewski rekomenduje malarstwo Dariusza Milczarka. Zbigniew J. Mańkowski natomiast pisze o zapachu w sztuce – o zapachu Bożego Narodzenia, A w rubryce „Zaprojektowane” Alicja Wilczak przybliża temat dizajnu kulinarnego”. W grudniowym „Arteonie” ponadto aktualia i inne stałe rubryki. 

Okładka: Tadeusz Gustaw Wiktor, „Światło dla Bożeny X”, 2019, olej na płótnie, relief, 160 × 160 cm, fot. materiały prasowe Muzeum Archidiecezjalnego w Krakowie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Z dniem 1 stycznia 2020 roku wydawanie magazynu o sztuce „Arteon” zostaje zawieszone.

„Lucim żyje”, Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”, Toruń, 3.04-31.05.2009

Wsi spokojna, wsi wesoła…
Sabina Czajkowska
Lucim to wieś w województwie kujawsko-pomorskim, która trzydzieści lat temu była miejscem działań grupy artystów, skupionych w Grupie Działania (od 1978 roku: Bogdan Chmielewski, Witold Chmielewski, Andrzej Maziec, Wiesław Smużny i Stanisław Wasilewski; w 1981 roku odeszli Maziec i Wasilewski, pozostali kontynuowali działania w Lucimiu pod nazwą Grupa 111). Stworzyli oni program działania artystycznego, który zakładał bezpośredni kontakt artystów i odbiorców sztuki tak, by wytworzyć silną więź między nimi, a nawet, by dochodziło do zamiany ról. „Sztuka społeczna”, jak nazwali swoją ideę, zakładała wejście w środowisko ludzi, do których artysta miał się zbliżyć, poznać ich potrzeby i poprzez swoje działania stymulować wzrost kultury wizualnej w danej społeczności. Ich poczynania miały zatem w dużej mierze charakter performatywny, słowo „akcja”, które pojawia się jako określenie pierwszych działań w Lucimiu w końcu lat 70., wyraźnie na to wskazuje.
Na wystawie zatytułowanej „Lucim żyje!” w toruńskim CSW pokazano dokumentację działań grupy oraz współczesne prace artystów z nią niezwiązanych, ale podejmujących tematy, które można wywieść z historii lucimskiej, takie jak wieś (i jej społeczność), dom, przyroda.

Andrzej Maziec, Realizacja filmu „Procesja” 1978, materiały prasowe CSW „Znaki Czasu” w Toruniu

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym