strona główna > patronaty
wybierz miasto:
B C G K L Ł O P S T W KONKURSY
   »

W majowym „Arteonie” okresy błękitny i różowy w twórczości Picassa, będące tematem wystawy odbywającej się w Fondation Beyeler, omawia Karolina Greś. Karolina Staszak przygląda się fotografiom laureatki Nagrody „Arteonu” za rok 2018, Laury Makabresku. Z okazji wystawy „Lee Krasner: Living Colour” w londyńskiej Barbican Art Gallery sylwetkę artystki przybliża Wojciech Delikta. O współczesnej architekturze sakralnej z Jakubem Turbasą, autorem książki „Ukryte piękno. Architektura współczesnych kościołów”, rozmawia Ewa Kiedio.

W najnowszym „Arteonie” również: Zofia Jabłonowska-Ratajska pisze o pokazie Katarzyny Józefowicz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, wystawę „Malarz. Mentor. Mag. Otto Mueller a środowisko artystyczne Wrocławia” w Muzeum Narodowym we Wrocławiu recenzuje Agnieszka Salamon-Radecka, a rzeźby Pawła Jacha rekomenduje Tomasz Biłka OP. Zbigniew Jan Mańkowski omawia publikację „Prawie nic. Józef Czapski. Biografia malarza” autorstwa amerykańskiego malarza Erica Karpelesa. W rubryce „Zaprojektowane” Julia Błaszczyńska opowiada o poznańskim powojennym meblarstwie. Łukasz Murzyn natomiast podsumowuje prace nad projektem „Dogmat! W co wierzą artyści?”, w którym wzięli udział m.in. Iwona Demko, Cecylia Malik i Łukasz Surowiec.

W majowym „Arteonie” także aktualia i inne stałe rubryki.

\"Sąsiedzi/Nachbarn. Wątki niemieckie w polskiej sztuce współczesnej\", CSW Łaźnia, Gdańsk, 16.04-16.05.2010

W meczu Polska – Niemcy ciągle 0:1
Jakub Dąbrowski
Uderzająca jest na wystawie w Łaźni monotematyczność, z jaką polscy artyści podchodzą do niemieckiej problematyki. W swoich pracach bardzo wybiórczo odnoszą się do zagadnienia Niemiec, Niemców czy do ich kultury. W zasadzie od razu przechodzą na poziom pewnych konkretnych relacji, łączących (dzielących) oba narody. Jest to więc w większości „refleksja o refleksji”, zbiór dzieł mierzących się z bądź posługujących się pewnym wyobrażeniem, a wyobrażenie w zasadzie jest jedno – niemiecka dominacja, z bardzo silną obecnością drugiej wojny światowej w tle. Problematyka ta, jak mi się wydaje, jest wszechobecna, wszechwypełniająca, przygniatająca, duszna i dusząca do stopnia, w którym trudno złapać dystans i oddech. Nawet jeśli twórcy starają się komentować współczesne i uniwersalne problemy, na przykład schematy ikonograficzne (Libera, Maciejuk, Knaflewski), schematy edukacyjne (Kuskowski, Łódź Kaliska), korporacyjną czy kulturową ekspansję Zachodu (Jakubowicz, Bajer, Jarodzki, Truściński), kształt historii i pamięci (Kowalski, Kowalska i Sejwa, Polisiewicz, Lewandowski, Twożywo), robią to – przynajmniej takie mam wrażenie – z jakimś poczuciem krzywdy, kompleksu albo przynajmniej bezradności.

Grupa Twożywo, „Polnische Schweine”, 2006, fot. materiały prasowe CSW Łaźnia

Artykuł dostępny w wydaniu drukowanym